دلـبر ، پورتال جوانان ایرانی

شانگهای

 

پایتخت اقتصادی چین و پر جمعیت‌ترین شهر آن با حدود ٢٠ میلیون نفر جمعیت، آمیزه‌ای است از آثار تاریخی و معابد و محله‌های قدیمی که مانند یک نقاشی آبستره در کنار آسمان‌خراش‌های مدرن و امروزی، تالارهای بورس سهام و فلزات و مغازه‌های شیک برندهای گرانقیمت، در هم تنیده‌اند. در کم‌ترین شهری از دنیا می‌توان چنین ترکیب شلوغ اما دوست داشتنی را در کنار هم یافت. شانگهای در واقع بیشتر شبیه به یک انبار شلوغ است که گوئی در پشت ظاهر بی‌نظمش، ترتیب خاصی نهفته و این ترتیب، جز با سپردن خود به دست این ابر شهر استثنائی آشکار نمی‌شود.

البته فراموش نکنید خیلی مهم است چه فصلی از سال وارد این شلوغی شوید؛ تابستان‌های گرم که رطوبت هوا هم بالاست، شاید موقع مناسبی برای گشت و گذار در شانگهای نباشد. تحمل گرما سخت است و مجبورید مرتب تاکسی سوار شوید و از دیدن خیلی جاها باز می‌مانید. پاییز هم با این‌که از گرمای هوا کم شده، اما زمان شروع بارندگی‌هایی است که تا زمستان ادامه دارند. بهترین وقت برای سفر به شانگهای، در ماه مه و هوای دلپذیر بهاری است؛ مگر این‌ که برای تجارت قصد رفتن داشته باشید و مجبور شوید زمان دیگری به آن‌جا سفر کنید.

مانند هر مسافری که با هواپیما به این شهر سفر کرده باشد، اولین چیزی که از شانگهای می‌بینید فرودگاه مدرن آن خواهد بود. پیمودن فاصله‌ی فرودگاه تا شهر با تاکسی حدوداً یک ساعت زمان می‌برد. اگر بار چندانی به همراه نداشته باشید، پیمودن این مسیر با قطارهای سریع‌السیری که Maglev نامیده می‌شوند، بیش از پانزده دقیقه طول نمی‌کشد. اتوبوس‌های فرودگاه به شانگهای نیز با کرایه‌ی ارزانشان، انتخاب خوبی برای پیمودن فاصله‌ی فرودگاه تا شهر هستند.

رودخانه‌ای عریض از وسط شهر می‌گذرد و آن‌ را به دو نیمه‌ی شرقی و غربی تقسیم می‌کند و همانند شهرهایی از این نوع، جلوه‌ای خاص به بافت شهر داده است. این رودخانه، شهر را به دو قسمت بزرگ شهر قدیم شانگهای و قسمت مدرن و امروزی‌تر شهر در قسمت شرق رودخانه که شامل برج‌ها و ساختمان‌های بلندی مانند ساختمان تجارت جهانی (SWFC)، برج تلویزیونی، برج هتل و دفاتر هایت، بانک‌ها، ساختمان بورس و… می‌شود. در طول روز در این قسمت شهر عمدتاً با حجم بسیار زیادی از کارمندان شرکت‌های چینی و بین‌المللی روبه‌رو می‌شوید که بی‌وقفه در حال حرکت هستند، چون در شانگهای هر ثانیه قیمت دارد. شاید آرامش را در چهره‌ی این کارمندان و یا رؤسای کت و شلوار پوش آن‌ها فقط برای مدت کوتاهی که برای خوردن نصفه ساندویچ یا سالاد وسط روز و نوشیدن یک فنجان چای سبز یا قهوه، دست از کار کشیده‌اند، بتوان دید. از این زاویه که نگاه کنیم، شانگهای مانند تمامی کلان‌شهرها، بسیار جدی و تا حدی خشن است.

شانگهای شبیه‌ترین شهر جهان به نیویورک است و همین باعث شده تا خیلی‌ها این شهر را نیویورک شرق بنامند. شانگهای قلب تپنده‌ی اقتصاد کشور اژدهاست و می‌توان همه‌جای شهر از این مساله مطمئن شد.

در قسمت قدیمی‌تر شهر اما زندگی از نوع دیگری است. بازارهای شلوغ قدیمی چینی، که حتی اگر قصد خرید چیزی را نداشته باشید، ساعت‌ها شما را به خود مشغول می‌سازد، در مقابل معابد بزرگ و کوچک که بر اساس فلسفه‌ی ذن طراحی شده و احساس آرامش غریبی به بازدیدکنندگان می‌دهد.

در مورد انتخاب محل اقامت‌تان در شانگهای، باید دقت زیادی به خرج دهید. بسته به این ‌که به عنوان توریست به این شهر سفر کرده‌اید و یا برای تجارت و بازدید از یک طرف تجاری، انتخاب هتل می‌تواند متفاوت باشد. اگر برای تجارت سفر می‌کنید، حتما سعی کنید در نزدیکی محل ملاقات‌های خود هتل رزرو کنید؛ ناگفته می‌توان حدس زد که در ساعت‌های شلوغ روز مانند اوایل صبح و زمان تعطیلی سازمان‌ها و همچنین آخر هفته‌ها، ترافیک می‌تواند زمان زیادی از شما تلف کند و شاید موفق نشوید به همه‌ی کارها سر و سامان دهید.

قیمت هتل‌ها در طول هفته در قسمت‌های مختلف شهر متفاوت است؛ به عنوان مثال قیمت هتل در قسمت تجاری شهر در شرق رودخانه، آخر هفته‌ها بسیار ارزان است؛ هر چند که به همان مقدار باید برای رسیدن به سمت دیگر شهر هزینه‌ی تاکسی بدهید.

گفتیم تاکسی، بهتر است بدانید هزینه‌ی تاکسی برای سوار شدن ١٠ یوان (معادل ١٧٠٠ تومان) برای ١۵٠٠ متر اول و بعد از آن برای هر کیلومتر ٢ یوان است؛ سیستم متروی بسیار قوی و با پوشش بسیار عالی و سریع هم به کمک حمل و نقل این شهر عظیم آمده است.

پیشنهاد می‌کنیم در شانگهای صبح زود از خواب بیدار شوید، به میدان مردم بروید و از تماشای تمرین‌های ورزشی مربوط به معبد شائولین لذت ببرید. از آن‌جا برای تماشای معماری فوق‌العاده‌ی معبد تیان-آن، پیاده به سمت آن حرکت کنید؛ تا ظهر فرصت دارید سری به خیابان تای کانگ لو بزنید که ساعت‌ها وقت شما را با مغازه‌های کوچک و بزرگ از انواع صنایع دستی و آثار هنری پر خواهد کرد؛ ناهار را می‌توانید در یکی از رستوران‌های غذاهای بین‌المللی و چینی همان‌جا میل کنید. بعد از کمی استراحت بعد ازظهر خود را با قدم زدن در خیابان نانجیگ بگذرانید؛ غروب و شب خود را خالی بگذارید برای رفتن به اطراف باند و رودخانه و از نمای فوق‌العاده‌ی سمت شرقی این رودخانه لذت ببرید. تصویری که شما در این قسمت می‌بینید شبیه به یک تابلوی رنگارنگ نقاشی است که معروف‌ترین نمای شهر نیز هست.

کافه‌ها و رستوران‌های اطراف باند که چشم‌اندازی به نمای شرقی شهر دارند، اغلب گران هستند. بنابراین توصیه می‌کنیم اگر خواستید به این رستوران‌ها بروید، سعی کنید دلیل مهمی برایش داشته باشید و یا آن را به عنوان یک خاطره‌ی خوب به خانواده‌ی خود هدیه دهید؛ خاطره‌ای به یاد ماندنی و البته هدیه‌ای گران.

در کل برای این که از بودن در شانگهای لذت ببرید و همزمان از جاهای دیدنی این شهر هم بی‌نصیب نمانده باشید، بهتر است حداقل یک هفته را در این شهر بگذرانید. برای اقامت‌های طولانی در شانگهای می‌توانید از مهمانخانه‌های کوچک و بزرگ شهر استفاده کنید؛ مراقب باشید مکان انتخاب شده در محله‌ی مناسبی باشد و حداقل‌های بهداشت و پاکیزگی را داشته باشد؛ درست است که سفر با هزینه‌های پایین می‌تواند مقرون به صرفه باشد ولی دوست ندارید که باقی پول‌تان را برای بیمارستان خرج کنید؟

 

شهر در یک نگاه
نام کشور  چین

 

نام شهر  شانگهای

 

موقعیت شهر  دومین شهر بزرگ چین

 

موقعیت جغرافیایی  ساحل شرقی چین

 

جمعیت  ٢٣.٢١٠.٠٠٠ نفر

 

دین  بودایی

 

مساحت  ٧.٠٣٧ کیلومتر مربع

 

فاصله از ایران  ۵,۶٠٣ کیلومتر

 

تاریخچه

شانگهای به معنای دریاکنار و البته به طور دقیقتر “کنار و بالاتر” از دریا است. شانگهای به خاطر نزدیکی به یانگ‌تسه همیشه اهمیت داشته. چون به هر حال این یکی از بزرگترین رودهای دنیاست. اما چه شد که شانگهای به یکباره اهمیتی دو چندان پیدا کرد. قضیه به انگلیس‌ها ربط پیدا می‌کند. همان‌ها که در ایران و هند هم ید طولایی در انحصاری کردن تنباکو و چای و نفت داشتند. زمانی که انگلیسی‌ها اولین امتیاز انحصاری خود را در زمینه کشت و فروش تریاک، در سال ١٨۴٢، پس از جنگ تریاک، برقرار کردند، شانگهای بیشتر شبیه به دهکده‌‌ی کوچکی بود که اهالی‌اش از راه ماهی‌گیری و بافندگی روزگار می‌گذراندند. انگلیسی‌ها با شانگهای کاری را کردند که بیل گیتس با صنعت کامپیوترانجام داد: از بالا تا پایین را تغییر دادند.
آن زمان غربی‌ها چشم طمع به منابع شانگهای و استفاده‌هایی که می‌شد از این بندر کرد، دوخته بودند. سر و کله‌ی فرانسوی‌ها در سال ١٨۴٧ در شانگهای پیدا شد، در سال ١٨۶٣ اختلافات‌شان با انگلیس‌ها آن‌قدر بالا گرفت که به یک حل و فصل بین‌المللی و تنظیم معاهده ختم شد. اما فقط فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها نبودند، در سال ١٨٩۵ کم‌کم ژاپنی‌ها هم پیدایشان شد؛ شهر، به شهرک‌های خودمختاری تقسیم شده بود، که از قوانین چین تبعیت نمی‌کردند. تا سال ١٨۵٣ شانگهای از همه‌ی دیگر بندرهای چین سبقت گرفته بود و در ١٩٣٠ تعداد ساکنان خارجی شانگهای به ۶٠٫٠٠٠ نفر می‌رسید و شانگهای شلوغ‌ترین بندر بین‌المللی آسیا شده بود.
این شهر بر روی تجارت تریاک، ابریشم و چای پایه‌گذاری شد. بله ترکیب غریبی است، درست است. نام یکی از معروف‌ترین گروه‌های بازرگانی در شانگهای، جاردین ماتسون و شرکا بود. بله اسمِ غریبی است، درست است. در سال ١٨۴٨ گروه جاردین اولین زمینی که برای خارجیان به فروش گذاشته شده بود را خریداری کردند و توانستند خود را در یکی از هونگ‌ها (شرکت‌های کسب و کار) شانگهای رشد دهند. اهمیت این گروه به این دلیل است که آن‌ها اولین خارجیانی بودند که در شانگهای زمین خریدند و بعد هم نیروی کار بومی استخدام کردند. شاید این یکی نمونه‌های موفق سرمایه‌گذاریِ خارجی و استخدام نیروی محلی و انجام یک معامله‌ی دو سر برد در چین بود. چیزی که امروزه در این کشور عمومیت دارد و ابداً غیرعادی نیست.
شانگهای همچنین به حیاط‌خلوتی برای کشت تریاک و دلالانِ آن، قماربازی غیرقانونی‌ و روسپی‌‌گری که به وسیله‌ی دسته‌هایی گانگسترگونه در دل شانگهای اداره می‌شدند، تبدیل شده بود. شهر پر بود از دریانوردان آمریکایی، فرانسوی و ایتالیایی، ارتش انگلستان و ناوبرانِ ژاپنی. که قصدشان البته تجارت نبود!
پس از کودتای چیانگ کای‌شک بر ضد کمونیست‌ها در سال ١٩٢٧، کوئومین‌تانگ با خارجی‌ها و گانگسترهای شانگهای و همچنین کارخانه‌داران چینی و خارجی برای سرکوب ناآرامی‌های حزب کارگر هم‌دستی کردند. حزب کمونیست چین در سال ١٩٢١ در شانگهای تاسیس شده بود و البته، شهر را در سال ١٩۴٩ آزاد کرد. در طول انقلاب فرهنگی، کمونیست‌ها محله‌های کثیف شهر را ریشه‌کن کردند، صدها هزار معتاد به تریاک را توان‌بخشی کرده و کار کودکان و برده‌داری را حذف کردند. البته این پیشرفت‌ها به طور متناوب و آهسته حاصل می‌شد.
نابسامانی طولانی‌مدت شانگهای در اواخر ١٩٩٠، با اعلام برنامه‌های گسترش پودونگ، در بخش شرقی رودخانه‌ی هوانگ‌پو، رو به کاهش نهاد. آرزوی شانگهای این بود که به صورت یک قطب اصلیِ مالی با قدرت اقتصادی چشمگیر درآید. لوجیازوی، محوطه‌ای که رودرروی باند در بخش پودونگ هوانگ‌پو قرار گرفته، به صورت نقطه‌ی مقابل مدرنیته در برابر سازه‌های قدیمی باند درآمده است. شکوفایی اقتصاد ، مدیریت و اعتماد به نفس شانگهای، آن را بارها از دیگر شهرهای چین جلوتر برده است.
هیچ چیز به اندازه‌ی جایگزینی شانگهای به جای هنگ‌کنگ، به عنوان مرز اقتصادی آینده‌ی چین، حکومت مرکزی را خشنود نمی‌سازد. چون به هر حال هنگ کنگ از چین جدا شد و استقلال پیدا کرد اما چنین آینده‌ای برای شانگهای رقم نخواهد خورد. هیچ‌ کس نمی‌تواند پیش‌بینی کند که شهر در دو دهه‌ی آینده به چه شکلی درخواهدآمد. ولی چینی‌ها مثلی دارند که می‌گوید: جیوده بوکو، شینده بولای که اگر چینی ندانید چند کلمه‌ی بی‌معنایِ بدآهنگ به نظر می‌رسند اما ترجمه‌اش می‌شود: اگر کهنه نرود، نو نخواهد آمد. بله.

 

جغرافیای شهری

شانگهای به طور عمده به دو ناحیه تقسیم می‌شود: پودونگ (شرق رودخانه‌ی هوانگ‌پو) که ناحیه‌ی تازه‌ساخت آن و با معماری جدید است و پوکسی (غرب رودخانه‌ی هوانگ‌پو). همچنین فرودگاه اصلی شانگهای در منطقه‌ی پودونگ واقع شده. جاذبه‌های تاریخی به پوکسی تعلق دارد، جایی که هویت شانگهای در آن قالب‌ریزی شده است: باند، دیدنی‌های اصلی، خیابان‌های اصلی خرید، فروشگاه‌های خارجی و شیک‌ترین کافه‌ها و رستوران‌ها را در خود دارد.
بر خلاف پکن، شانگهای شهری قابل پیش‌بینی نیست، پس حمل و نقل در آن می‌تواند خسته‌کننده و البته پیچیده باشد. جاده‌ی شرقی نانجینگ، شلوغ‌‌ترین خیابان خرید در چیناست که به میدان بزرگِ شهر یعنی میدان مردم می‌پیوندد. میدانی که سومین ساختمان بلند شانگهای، میدان فردا، موزه‌ی شانگهای، تئاتر بزرگ و خطوط یک و دوی مترو را دربرگرفته است. جاده‌ی نانجینگ غربی از میدان مردم ادامه پیدا می‌کند و گردشگاه‌ها، هتل‌های لوکسی را در خود داراست.

 

بهترین وقت سفر

بهترین فصل برای رفتن به شانگهای، بهار است هنگامی است که شهر از شر ِ زمستانی سرد و مرطوب رها شده و البته پائیز هم زمان مناسبی است چون از گرمای کشنده‌ی همراه با رطوبت بالا خبری نیست. البته این روزها زمستان شانگهای خیلی سرد نیست. حتی می‌توان گفت گرمای دستگاه‌های تهویه‌ی هوای این شهر در اماکن سربسته غیرقابل تحمل هم هست. تابستان‌، هوا، گرم، شرجی و نتیجتاً طاقت‌فرساست، ازدحام جمعیت همراه با رطوبت و گرما می‌شود و انرژی شما را می‌گیرد، اما تابستان فصل پرتوریستِ شهر هم به شمار می‌رود. هفته‌های اول ماه مه(اردیبهشت) و اکتبر(مهر)، دوره‌های تعطیلات ملی چینی‌ها بوده و بهتر است در این زمان‌ها از سفر به این شهر بپرهیزید، مگر این‌که از شرکت در شلوغی ِ ایجاد شده توسط مردم لذت ببرید.

 

موزه‌ها و بناهای قدیمی

دیدنی‌های منطقه ی هَنگ‌ژو
این شهر در کنار رودخانه‌ی یانگ تِسه قرار دارد و مرکز استان ژِجیانگ است. هنگ ژو در ١٨٠ کیلومتری جنوب غربی شانگهای قرار گرفته. این شهر برای مدت ١٠٠٠ سال یکی از پر رونق‌ترین و مشهورترین شهرهای چین بوده و علاوه بر این، هنگ‌ژو برای مناظر زیبای طبیعی و آثار باستانی‌اش نیز مشهور است و معروف‌ترین مکان دیدنی این شهر دریاچه‌ی غربی است.
این شهر حدود ٢٢٠٠ سال پیش در دوران امپراتوری سلسله‌ی کینگ تاسیس شد، ولی دیوار آن تا زمان امپراتوری سلسله‌ی سوی ساخته نشد. هنگ‌ژو یکی از هفت شهر باستانی چین است. این شهر از سال ٩٠٧ تا ٩٧٨ میلادی پایتخت پادشاهی وویو بود و در طول قرن ١٠ میلادی یکی از سه شهر فرهنگی در جنوب چین بوده است.

هَنگ‌ژو – معبد لینگ‌یین
معبد لینگ‌یین معبد اصلی هنگ‌ژو است. این معبد در سال ٣٢۶ میلادی ساخته شد و بر اثر جنگ و مصیبت‌های دیگر حدود ١۶ بار ویران و بازسازی شد. از دامنه‌ی این معبد که بالا بروید با حکاکی‌هایی به نام فیلای‌پیک روبه‌رو می‌شوید که قدمت آن به قرن ١٠ تا ١۴ میلادی باز می‌گردد. در این حکاکی‌ها تصویر بودای مایتریای خندان آمده است. در پشت معبد لینگ، قله‌ی شمالی قرار دارد و اگر اهل پیاده‌روی نیستید باید گفت تله‌کابین موجود است.

هَنگ ژو – موزه‌ی ابریشم چین
نمونه‌های برجسته از ابریشم چینی را به نمایش گذاشته و تاریخ پیدایش ابریشم و مراحل تولید آن را شرح می‌دهد.

دیدنی‌های منطقه‌ی سوژو
شهر سوژو در پائین رودخانه‌ی یانگ‌تسه و در کناره‌ی دریاچه‌ی تای‌هو در استان جیانگ‌سو قرار دارد. این شهر برای پل‌های سنگی، پاگودا‌ها و باغ‌های زیبایش مشهور است. پاگودا نوعی کاخ با معماریِ سنتی ِ چینی است. از زمان سلسله‌ی سُنگ، سوژو یکی از مهم‌ترین مراکز تولید ابریشم چین بوده و هنوز هم این مقام را حفظ کرده. قدمت سوژو به ٢۵٠٠ سال قبل و به اواخر دوران امپراتوری سلسله‌ی شانگ باز می‌گردد. در سال ۵١۴ قبل از میلاد مسیح در دوران بهار و پائیز (دوره‌ای تاریخی در چین)، پادشاه هِلو، شهر بزرگ هِلو که نام قبلی سوژو است، را بنا نهاد و آن را پایتخت خود اعلام کرد.

سوژو – موزه‌ی ابریشم سوژو
یک نمایشگاه دایمی و دیدنی است از صنعت ابریشم سوژو، که ۴٠٠٠ سال گذشته را در زمینه ابریشم، نخ ریسی و پارچه‌های ابریشمی تحت پوشش قرار می‌دهد.

سوژو – معبد باغ غربی
در ۵٠٠ متری غرب باغ لینگرنگ‌این‌، معبد باغ غربی بر روی باغ قدیمی که وقف بودایی‌ها شده بود، بنا شده است. در تالار آرهات این معبد، مجسمه‌ی گوان‌یین با ۴ چهره و ١٠٠٠ دست قرار گرفته است. تالار سلطنتی مینگ هم در گوشه‌ی دیگر این معبد قرار دارد و در سال ١٨۶٠ توسط سربازان آتش زده شد ولی آن را بازسازی کردند.

سوژو – معبد راز
در دل بازار سوژو، معبد راز قرار گرفته است که قدمت آن به سال ٢٧۵ و ٢٧٩ میلادی باز می گردد. تالار بزرگ سَنکینگ در این معبد، دارای ۶٠ ستون و دو سقف لبه‌دار است که تاریخ ساخت آن به ١١٨١ میلادی باز می‌گردد.

دیدنی‌های منطقه‌ی ژوجیاجیو
از شانگهای به ژوجیاجیو (شهر آبی) رفتن هم راحت است و هم لذت بخش- البته این تا زمانی است که گشت و گذارتان با تورهای دیگر هم‌زمان نباشد. یک روز بارانی در تعطیلات فصلی را برای رفتن به این مکان انتخاب کنید و حتماً همراه خود چتر ببرید. در کتاب‌های راهنمای چینی اطلاعاتی از زندگی بشر در این منطقه که به ۵٠٠٠ سال قبل می‌رسد، داده شده و گفته شده که ژوجیاجیو به مدت ١٧٠٠ سال مسکن سه امپراتوری بزرگ چین بوده. در حال حاضر نقاشی‌هایی از کوچه‌ها، پل‌ها، و معماری شهر قدیمی در دوران سلسله‌های مینگ و کینگ در این مکان باقی مانده است.

ژوجیاجیو – معبد خدای شهر
در غرب پل معبد خدای شهر، در سال ١٧۶٩ میلادی از محل اصلی‌اش در شوجیابانگ به این مکان آورده شد. کمی دورتر در شمال این مکان در امتداد خیابان کوهه، معبد بودایی یوان جین قرار دارد که نام دیگرش معبد نیانگ‌نیانگ است.

ژوجیاجیو – کلیسای کاتولیکی ژوجیاجیو
زیباترین کلیسای این منطقه است. در سال ١٨۶٣ میلادی ساخته شده و محوطه‌ی داخلی آن با مجسمه‌ای از حضرت یوسف که مسیح را در آغوش گرفته، آراسته شده. می‌توانید این‌جا از تورهای آبی استفاده کنید و با قایق بیشتر نقاط شهر که شامل پل فانگ‌شنگ نیز می‌شود را بگردید. (این پل در سال ١۵٧١ ساخته شد و بی‌داجی را به دُنگ‌جینگ وصل کرد)

دیدنی‌های منطقه‌ی تُنگ‌لی
دیدنی‌های این منطقه بسیار زیباتر از منطقه‌ی سوژو است، شهر آب‌راه مانندِ تنگ‌لی، یکی از عجیب‌ترین گردشگاه‌های این منطقه است. از رفتن به تنگ‌لی در آخر هفته ها خودداری کنید، خیلی شلوغ است و اگر در تابستان به این منطقه می‌روید، بهتر است از گردش در تیر و مرداد صرف نظر کنید زیرا گرمای این منطقه طاقت فرسا و سوزان است. شهر قدیمی یکی از بهترین گردش‌گاه‌ها در طول این مسیر پرپیچ وخمِ کندرو است؛ نشانه‌های راهنمای دو زبانه در مسیر و نقشه‌های قابل فراهم در داخل دفتر فروش بلیت راهنماهای خوبی برای توریست‌ها هستند، ولی با وجود این‌ها احتمال گم شدن شما خیلی خیلی بالا است!

تُنگ‌لی – پاگودای مروارید
در شمال تنگ‌لی، پاگودای مروارید قرار دارد که در ابتدا از آن به عنوان اداره‌ی سلسله‌ی مینگ استفاده می‌شد. این پاگودا دارای تالار اجدادی، باغ و حتی صحنه‌ی اپرا است.

دیدنی‌های منطقه‌ی باند
باند نام هندی-انگلیسی خود را از کلمه ی خاکریز در زبان هندی گرفته است. این مکان جایگاه قدرت‌های بیگانه در قرن ٢٠ میلادی بود و ساختمان‌های خودنمای آن نمایی زیبا از شانگهای را به کسانی که از طریق رودخانه وارد این شهر می‌شدند، نشان می‌داد. این منطقه در ابتدا در نزدیکی آب ساخته شده بود ولی در نیمه‌های دهه‌ی نود قرن بیستم، خیابانش پهن‌تر و حصار سیل ٧٧١ متری در اطراف آن ساخته شد و کم‌کم از آب دور افتاد. پارک هوانگ‌پو در منطقه‌ی باند، اولین پارک عمومی در چین است که در سال ١٨٨۶ توسط باغبان اسکاتلندی ساخته شد. امروزه این پارک به خاطر پیکره‌ی قهرمانان مردمی‌اش بسیار معروف است. موزه‌ی تاریخ باند درست در زیر پیکره قرار دارد.

باند – موزه‌ی باند
تصاویری از مناظر تاریخیِ این منطقه در موزه به نمایش گذاشته شده است. این موزه‌ی کوچک بیشتر به عکس اختصاص دارد.

باند - گشت رودخانه‌ای هوانگ‌پو
این رودخانه مناظر زیبایی از باند را به شما نشان می دهد. بیشتر قایق‌ها از اسکله‌ی جنوبی انتهای باند حرکت می‌کنند.

باندگالری هنر شانگهای
این موزه هنر معاصر شانگهای –اعم از عکس‎‌‎های هنری یا مربوط به معماری شانگهای، نقاشی، مجسمه‌های برنزی و یا سنگی- را به نمایش گذاشته است.
وب سایت: www.threeonthebund.com

باند – موزه‌ی تاریخ طبیعی شانگهای
در این موزه اشیایی که توسط انجمن آسیایی پادشاهی انگلستان جمع‌آوری شده، به نمایش گذاشته شده. این اشیا طیف متنوعی را از ظروف چینی گرفته تا هنر خطاطی را در بر می‌گیرند.

دیدنی‌های منطقه‌ی میدان رن‌مین (میدان مردم)
هر کلان‌شهر کمونیستی دارای یک میدان عمومی با ابهت است که در قلب شهر قرار دارد، و میدان رن‌مین شانگهای نیز از این دسته میدان‌هاست. این میدان قطب دانش جغرافی و فرهنگی و مرکز جاذبه‌ی شهر است. بله، این میدان کمتر از میدان تیانان‌من پکن مورد رسیدگی و نظم‌بخشی قرار گرفته اما زیبایی خاص خود را نیز دارد و نسبتاً هم شلوغ‌تر است.

میدان رن‌مین – موزه‌ی شانگهای
ساختمان این موزه جوری طراحی شده تا یادآور ظرف غذای سه طبقه‌ی برنزی باستانی (دینگ) باشد و همچنین شکل آینه‌ی برنزی معروف سلسله‌ی هان را نشان بدهد. معروف‌ترین مجموعه‌ی این موزه، گالری برنزهای چین باستان است. در گالری مجسمه‌های باستانی چین، مجسمه‌های سنگی از سلسله‌ی کین و هان تا مجسمه‌های گچی بودایی به نمایش گذاشته شده‌اند. این مجسمه‌ها تحت‌تأثیر طرح‌های آسیای مرکزی در مسیر جاده‌ی ابریشم ساخته شده بودند. تمام این مجسمه‌ها رنگی بوده‌اند ولی تنها بعضی از این رنگ‌دانه‌ها باقی مانده‌اند و رنگ‌ها بر اثر کهنگی ریخته‌اند.
گالری سرامیک چین باستان یکی از بزرگترین و پر‌بیننده‌ترین گالری‌های این موزه است. این نمایشگاه شامل سفال‌های به جا مانده از ۶٠٠٠ سال پیش یعنی عصر نوسنگی است که در خارج از شهر شانگهای کشف شده‌اند و همچنین سفال‌های سانکی از تانگ و مجموعه‌ای بزرگ از ظروف چینی که در دوران سلسله‌ی کینگ ساخته شده‌اند هم در این گالری در دسترس و قابل تماشا هستند.
گالری نقاشی چینی برای آن دسته از افرادی که با هنر چینی آشنایی ندارند بسیار ژرف است، اگرچه هرکسی بدون داشتن معلومات تخصصی در مورد هنر چینی می‌تواند از توازن زیبایی هنر قلم چینی لذت ببرد. در این گالری انواع هنر به نمایش گذاشته شده است، از بامبوهای مورد حکاکی قرار گرفته بگیرید تا انواع دست‌نوشته‌ها. از دیگر گالری‌های این موزه؛ گالری یشم‌های تزئینی چین باستان، گالری سکه، گالری وسایل سلسله‌های کینگ و مینگ، گالری هنرهای طبیعی اقلیتی را می‌توان نام برد.

دیدنی‌های منطقه‌ی شهر قدیمی
این منطقه در میان بومیان شانگهای به نان شی یعنی شهر جنوبی مشهور است، شهرِ قدیمیِ چینی یکی از سنتی‌ترین مناطق چینی در شانگهای، در امتداد کیبا قرار گرفته است. با وجود تاریخی بودن شهر شانگهای، بیشتر آثار تاریخی آن به اواسط قرن ١٩ میلادی باز می‌گردد ولی شهر قدیمی هنوز بافت قدیمی را داراست. اگر دوست دارید فرهنگ و زندگی سنتی چین را از نزدیک ببینید، کوچه‌های تاریک و شلوغ شهر قدیمی بهترین گزینه است. بیشتر توریست‌ها به شهر قدیمی می‌روند تا از بازار این شهر به خصوص از بازار عتیقه‌ی خیابان دُنگ‌تای دیدن کنند و یک کاسه چای داغ هم آن‌جا بنوشند. در ضمن در این محله معابد کنفوسیوس، تائویی، بودایی و مسجد مسلمانان وجود دارد که دیدن از آن‌ها را به علاقه‌مندان این‌گونه معماری پیشنهاد می‌کنیم.

شهر قدیمی – معبد خدایان شهر
شهرهای چینی هر کدام دارای معبد تائویی خدایان شهر هستند ولی متأسفانه بیشتر این معبدها قربانی دوره‌‍ی انقلابی چین شده‌اند. این معبد در اوایل قرن ١۵ ساخته شد و در طول انقلاب فرهنگی هم به شدت آسیب دید و در این اواخر بازسازی شد. وقتی وارد تالار اصلی این معبد می‌شوید به حکاکی‌های سقف آن توجه کنید که چگونه هنر مادی و معنوی در هم آمیخته‌اند. در شمال تالار اصلی، تالار چند کیشی این معبد قرار دارد که در سمت راست آن مجسمه‌ی سه الهه‌ی چینی؛ گوان‌یین، تیان‌هو و یان‌مو‌نیانگ‌نیانگ قرار گرفته است.

دیدنی‌های منطقه‌ی پودونگ
پودونگ نام مکانی است که بیشتر غربی‌ها قبل از این‌که پا بر روی خاک شانگهای بگذارند با آن آشنا هستند و این بیشتر به خاطر افق زیبا و دیدنی این ناحیه است. برای توریست‌ها بیشترین جذابیت‌های پودونگ، موزه‌ها، برج بلند جین مائو، مناظری از باند و بعضی از هتل‌های معروف شانگهای است.

پودونگ – برج جین‌مائو
در شهری با معماری معاصر و رمزآمیزش، جین‌مائو به خاطر طراحی زیبایش بسیار چشم‌گیر است. پله‌های جالب توجه این برج تحت تأثیر معماری سنتی چینی طراحی شده است. اگر می‌خواهید شانگهای را از بالا ببینید به سکوی رصد این برج در طبقه‌ی ٨٨ بروید. چه شب باشد و چه روز، مناظر زیبای شهر را تماشا کنید و از بلندترین اداره‌ی پست در جهان کارت پستال بخرید. بلندترین کافه‌ی جهان نیز یک طبقه پایین‌تر و در طبقه‌ی ٨٧ این برج قرار دارد.

پودونگ – موزه‌ی تاریخ شانگهای
هم کودکان و هم بزرگسالان از این موزه‌ که ساخته شده تا نمایشگر شانگهای قدیم باشد لذت خواهند برد. این موزه ابتدا به صورت آزمایشی ساخته شد. در این‌جا شما مدل‌هایی کوچک از هر چیزی که مربوط به زندگی گذشتگان است را پیدا خواهید کرد.

دیدنی‌های خیابان جینگ‌آن و نان‌جینگ‌غربی
یکی از مناطق مرکزی در شانگهای است، که در دوران استقرار بین‌المللی، به خیابان جوشان معروف بود. این منطقه در شانگهای به عنوان یک منطقه‌ی اقتصادی-بازرگانی محسوب می‌شود.

خیابان جینگ‌آن و نان‌جینگ‌غربی – مرکز هنری خیابان مُگان‌شان ۵٠
برای دیدن این موزه باید یک روز را به طور کامل کنار بگذارید. این مرکز به هنر معاصر هنرمندان –اکثراً جوان – چینی اختصاص دارد. برنامه‌هایی که در آن برگزار می‌شود از تنوع زیادی برخودار است. ضمن این‌که این گالری تنها به یک هنر خاص اختصاص ندارد و از ویدیو اینستالیشن تا نمایشگاه نقاشی، نمایشگاه گرافیکی، نمایشگاه مجسمه‌، نمایش عکس، نمایش فیلم‌کوتاه و خیلی چیزهای دیگر در آن انجام می‌شود.

خیابان جینگ‌آن و نان‌جینگ‌غربی – معبد بودای یشمی
این معبد ما‌بین سالهای ١٩١١ تا ١٩١٨ میلادی با طرحی از دوره ی سلسله‌ی سُنگ ساخته شد و یکی از نادرترین معابد بودایی شانگهای از لحاظ ارزش وسایل داخلی و طراحی، به شمار می‌رود. مشهورترین قسمت این معبد، مجسمه‌ی بودای یک متر و ٩٠ سانتی‌متری است که از جنس سنگ یشم سبز رنگ است. این معبد دارای دو مجسمه‌ی یشمی بوداست یکی نشسته و دیگری خوابیده. در زمان سال نوی چینی بیش از ٢٠٫٠٠٠ چینی بودایی در این معبد جمع می شوند و دعا می کنند.

خیابان جینگ‌آن و نان‌جینگ‌غربی – معبد جینگ‌آن
این معبد در اصل در سال ٢۴٧ میلادی ساخته شد ولی در سال ١٨۵١ به شدت آسیب دید. در طول انقلاب فرهنگی چین تمام مجسمه‌های بودایی معبد جینگ‌آن برداشته شد و معبد تبدیل به کارخانه‌ی پلاستیک شد! اخیراً بیشتر قسمت‌های معبد بازسازی شده است، البته این کار به معبد که در پر‌ترافیک‌ترین منطقه گیر کرده، کمکی در جهت توسعه نکرده است. مشهورترین مجسمه‌ی معبد در تالار اصلی قرار دارد که مجسمه‌ی بودای خندان (از طلا) است و در ضلع جنوب غربی، مدل چوبی کوچکی از تالار اصلی قرار داده شده.

دیدنی‌های محله‌ی فرانسوی‌ها
بهترین مناظر در شانگهای در این آفتابی‌ترین و زیباترین محله‌ی شانگهای بوجود می‌آیند. این محله سکونت‌گاه خیلی از ماجراجویان، انقلابیون، گانگسترها و نویسنده‌ها بوده است که بیشتر آنها انگلیسی، آمریکایی، روسی و چینی بوده‌اند تا فرانسوی. لقب سابق این منطقه‌‌ی شانگهای، پاریس شرق بوده است که البته این لقب، بیشتر تحت تأثیرخیابان‌های سه‌لاینی و تأثیر معماری فرانسوی بر این منطقه به آن داده شده. برای بیشتر چینی‌های شانگهایی این نام زیبا و خوشایند نیست و آن‌ها این ناحیه را لووان می‌نامند. هَنگ‌شان – با نام قدیمیِ پتیان- یکی از بزرگ‌راه‌های اصلی شانگهای است که به مرکز محله‌ی فرانسوی‌ها و ناحیه کاتولیک‌نشین شوجیاهوی متصل می‌شود. اطراف این خیابان تقریباً در بیشتر مواقع قرن بیستم به عنوان یکی از اصلی‌ترین مناطق مسکونی شانگهای به شمار می آمده. از دهه‌ی ٩٠ قرن بیستم بیشتر ساختمان‌های این خیابان به کافه و رستوران تبدیل شدند.

محله‌ی فرانسوی‌ها – مرکز هنری خیابان تای کینگ
این مرکز شامل مجموعه‌ای بزرگ از گالری‌های هنری، استودیو‌های ضبط صدا و فروش سی‌دی، کافه‌ها، مغازه‌ها و بوتیک‌هاست.

محله‌ی فرانسوی‌ها – مرکز هنری آگهی های تبلیغاتی
در این مرکز حدود ٣٠٠٠ پوستر تبلیغاتی از دوران طلایی مائو- ١٩۵٠ تا ١٩٧٠- به نمایش گذاشته شده است.

محله‌ی فرانسوی‌ها – موزه‌ی هنر شانگهای
این موزه‌ی کوچک هنرهای دستی سنتی مانند قلاب‌دوزی، یشم‌های تراش‌خورده، اشیاء لاکی و فانوس‌های قدیمی را به نمایش گذاشته است.

محله‌ی فرانسوی‌ها – موزه لیولی گنگ فانگ
این موزه در شانگهای ١٢ شعبه دارد و بخش اشیاء شیشه‌ای آن بسیار معروف و البته دیدنی محسوب می‌شود. البته علاوه بر هنر شیشه‌گری مطمئناً با اشیای چینی و سفالی نیز رو به رو خواهید شد.

 

پارک‌ها و باغ وحش‌ها و فضاهای طبیعی
هَنگ‌ژو – دریاچه‌ی غربی
٣۶ دریاچه در چین، دریاچه‌ی غربی نامیده شده‌اند، این یکی اولین دریاچه‌ای است که به این نام خوانده شده و دریاچه‌های دیگر بعداً غربی نامیده شدند. این دریاچه شباهت فراوانی به دریاچه‌ی کون‌مینگ در کاخ تابستانی پکن دارد و در اصل این دریاچه، مردابی در نزدیکی رودخانه‌ی کیان‌تنگ بوده و تا قرن ٨ میلادی این دریاچه اصلاً وجود نداشته. در این زمان فرماندارِ هنگ‌ژو دستور ساخت آن را می‌دهد. با گذشت زمان دریاچه گسترش پیدا کرد؛ باغ‌ها و پاگوداهاییپاگوداها ساختمان‌هایی با سبک معماری سنتیِ چینی هستند- در اطراف آن طراحی و ساخته شد، و گذرگاه‌ها و جزیره‌هایی از لجن‌های لایروبی شده، به وجود آمدند. در ساحل شمالی دریاچه‌ی غربی از گذرگاه بای، بزرگترین جزیره‌ی این دریاچه، جزیره‌ی گوش‌هان قرار دارد. در این ضلع دریاچه چند جای دیدنی برای بازدیدکنندگان وجود دارد؛ موزه‌ی استانی ژِجیانگ که بازدیدکنندگان را با تاریخ این منطقه آشنا می کند؛ پارک ژنگ شان، انجمن حکاکان مُهر که با هنری باستانی بر روی مُهرها نام اشخاص را به صورت امضای شخصی‌شان حکاکی می‌کنند؛ و رستوران لو وایلو که معروف‌ترین و شلوغ‌ترین رستوران هنگ‌ژو است. در ساحل شمال غربی دریاچه، باغ زیبای کویوان قرار دارد که در واقع مجموعه‌ای از باغ‌هاست که در جزیره‌ای کوچک پراکنده شده و شکوفه های بهاری درخت کُنار این باغ در شهر معروف‌اند. گذرگاه سو (به دست شاعر معروف سو‍‌ دُنگ‌پو ساخته شده است)، محل آرامگاه یک ژنرال ارتش به نام ژنرال یوفی است، که توسط دیوار آجری قرمز رنگی محصور شده است.
در انتهای این گذرگاه، حوض ماهی کپور قرار دارد که مجموعه‌ی دیگری از باغ‌ها در ساحل جنوبی است و محل زندگی هزاران ماهی کپور است. در شرق این ساحل کاخ لیفِنگ قرار دارد که در قسمت بالای آن یک منار مخروطی طلایی رنگ قرار دارد و زیباترین منظره‌ی دریاچه‌ی غربی را از بالای این پاگودا – کاخ چینی- می‌توانید ببینید. در آن طرف جاده در دامنه‌ی تپه، خانگاه جینگ‌چی‌ذن قرار گرفته که مجسمه‌ی هزار دست گوان‌یین در تالار گوان‌یین از دیدنی‌ترین اشیاء این خانقاه است. در قسمت شرقی دریاچه‌ی غربی، آکادمی هنر چینی با چندین گالری و بار قرار دارد.

هَنگ‌ژو – جنوب دریاچه‌ی غربی
تپه‌های جنوب دریاچه‌ی غربی از مکان‌های دست نخورده‌ی هنگ‌ژو است. در ابتدای مسیر به سمت جنوب دریاچه، شما با بوته‌های چای روبه‌رو می‌شوید که موزه‌ی چای چین را در خود جا داده است. در جنوب غربی دریاچه‌ی غربی پلی بر روی رودخانه‌ی کیان‌تنگ قرار دارد که در نزدیکی آن پاگودای شش هارمونی جای گرفته است. این پاگودا در سال ٩۶٠ میلادی ساخته شده و شش رمز بودایی را در درون خود دارد. همچنین از پاگودای شش هارمونی به عنوان فانوس دریایی استفاده می شد و بر این باور بودند که این پاگودا دارای قدرت سحر‌آمیزی است که می‌تواند جلوی جزر و مد رودخانه‌ی کیان‌تنگ را بگیرد.

سوژو – باغ‌ها
باغ‌های این منطقه بسیار کوچک بوده‌اند. در اصل این باغ‌ها طراحی شدند تا به رسیدن به اهداف آرمانی مکتب تائو کمک کنند. بهترین زمان برای بازدید از این مکان صبح‌ها یا ظهر‌ها (زمان ناهار) است. باغ خدای نت‌ها، کوچکترین این باغ‌هاست که متعلق به قرن ١٢ میلادی است. این باغ دارای معماری‌ای است که در آن به خوبی از فضاها استفاده شده و دارای تالارهای استراحت، کلاه‌فرنگی‌های زیبا و مقدار زیادی هم پیاده‌رو است و در زمینی در روبه‌روی دیوارهای سفید قرار گرفته. در مقابل باغ خدای نت‌ها، باغ ۵ هکتاری رئیس فروتن قرار دارد. زمان ساخت این باغ به قرن ١۶ میلادی باز می‌گردد. درون این باغ‌، موزه‎‌ی کوچکی قرار دارد که اطلاعات مختصری در مورد مفهوم باغ‌های چینی می‌دهد.
باغ لینگرینگ این‌ در شمال غربی شهر که در زمان سلسله‌ی مینگ ساخته شده است. درگاه‌ها و پنجره‌های تزئینی که به روی دیوارهای پوشیده از گیاهان گشوده می‌شوند، سقف‌های کاشی‌کاری شده‌ی پوشیده از پیچک‌هایش و چشم‌انداز رویایی آن، باعث زیبا شدن باغ لینگرنگ این‌ شده است.

تُنگ‌لی – باغ توی‌سی
در شرق شهر قدیمی، باغ توی‌سی قرار دارد که از باغ‌های قرن نوزدهمی است. درون این باغ، حوض گردی پر از ماهی‌های طلایی، کلاه‌فرنگی‌ها و دیوارنماهایی وجود دارد که همراه با موسیقی سنتی چینی به این باغ زیبایی دوچندانی داده‌اند.

شهر قدیمی – بازار و باغ های یویوان
باغ‌های یویوان با آلاچیق‌ها، استخرهای درخشان پر از ماهی کولی، عمارت‌های کلاه‌فرنگی، درخت‌های کاج و سرو روییده بر روی صخره‌های مصنوعی و گل‌های یاسش یکی از بهترین نقاط دیدنی شانگهای است. روزانه حدود ١٠٠٠ نفر از این مکان دیدن می‌کنند، پیشنهاد می‌کنیم اگر می‌توانید برای امنیت بیشتر و راحتی خودتان، صبح زود از باغ‌های یویوان دیدن کنید. بازاری در نزدیکی این باغ‌ها وجود دارد که بسیار قدیمی است، ولی اگر تحمل داد و فریاد فروشندگان را دارید، این بازار جای خوبی برای گشت و گذار است.

باغ‌های یویوان توسط خانواده‌ی پَن ساخته شد. پرورش این باغ هجده سال (از ١۵۵٩ تا ١۵٧٧) طول کشید و تنها در طی جنگ تریاک در سال ١٨۴٢ این باغ تخریب شد و دوباره در طی شورش تایپینگ، توسط نیروهای فرانسوی تاراج شد. امروزه این باغ‌ها بازسازی شده‌اند و نمونه‌ای عالی از باغ‌های مدل مینگ است. شکوفه‌های بهاری و تابستانی جلوه‌ای زیبا و معطر به این باغ‌ها می‌دهند، مخصوصاً هنگامی که درختان ماگنولیا شکوفه باران می‌شوند. یکی دیگر از قسمت‌های این باغ، عمارت کلاه‌فرنگی میان دریاچه است که در حال حاضر یکی از معروف‌ترین چای‌خانه‌های آسیا است و ملکه الیزابت دوم و بیل کلینتون و بسیاری از افراد سرشناس در این چای‌خانه‌، چای نوشیده‌اند.

پودونگ – آکواریوم اقیانوسی شانگهای
آبزیانی از آب‌های رودخانه‌ی یانگ‌تسه تا آب‌های آزاد استرالیا، آمریکای جنوبی و اکوسیستم اقیانوس اطلس شمالی و تپه های مرجانی در این آکواریوم بزرگ زندگی می‌کنند. تونل زیرآبی ١۵۵ متری آن نمایی خیره کننده از این آکواریوم را به شما نشان می‌دهد.

سالنهای موسیقی، تئاتر و سینما
سالنهای موسیقی، تئاتر و سینما

تئاتر مرکزی شانگهای
گروه آکروباتیک شانگهای ساعت ٧:٣٠ هرشب، اجرای مشهور خود را برگزار می‌کند. زمان اجرای آنها بسیار کوتاه ولی سرگرم کننده است و بیشتر توریست‌هایی که برای اولین بار به شانگهای می‌آیند، دیدن این برنامه را درلیست کاری خود قرار می‌دهند. بلیت این نمایش زود تمام می‌شود، و باید از چند روز قبل در فکر تهیه باشید.

دنیای سیرک شانگهای
شمال شهر، گروه سیرک شگفت‌انگیز شانگهای برنامه دارند. اجراهای آکروباتیک هیجان‌آمیز که نوآورانه اجرا می‌شنود. اجرای برنامه هر شب ساعت ٧:٣٠ شروع می‌شود. بلیت‌ها را می‌توانید همان لحظه بخرید ولی بهتر است که از قبل تهیه کنید.

اپرای چینی
صداهایی روشن و غیرطبیعی، سنج‌هایی که ناگهان شما را از جا می‌پرانند، ماسک‌هایی مرموز و ترسناک و یا حتی آشنا و گویا و صورت‌های نقاشی شده‌ی اپرای پکنی، بیشتر چیزهایی هستند که مردم از اپرای چینی تصور می‌کنند، و درست هم تصور می‌کنند، ولی به یاد داشته باشید که این هنر روش‌ها و اجراهای مختلفی دارد.

تئاتر یی‌فو
در یکی از بلوک‌های شرقی میدان رن مین، یکی از اصلی‌ترین تئاترهای اپرای شهر (که برای ماسک‌های آویزان در ورودی‌اش معروف است) قرار گرفته. این تئاتر یکی از محبوب‌ترین اجراهای پکن، و یو (اپرای شائوشینگ) را برگزار می‌کند.
نشانی اینترنتی: www.tianchan.com

تئاتر لی‌سئوم
یکی از قدیمی ترین تئاترهای شانگهای است و خیلی از تئاترهای شانگهای از جمله اجراهای کودکان، اپرای چینی و موزیک و باله‌ی کلاسیک در این تئاتر برگزار می‌شوند.

تئاتر هنرهای شانگهای
این تئاتر در شمال خیابان نان جینگ غربی قرار گرفته است و مخلوطی از نمایش‌های چینی و موسیقی‌های کلاسیک چینی و غربی در آن برگزار می‌شود.

مرکز هنرهای نمایشی شانگهای
تنها جا در شانگهای، برای دیدن نمایش‌ به زبان انگلیسی نیست، اما یکی از بهترین‌هاست.

تئاتر بزرگ شانگ‌های
تئاتر بزرگ شانگهای میزبان تئاترهای موزیکال برادوی، سمفونی‌ها، باله ها، اپراها و اجراهای بین المللی است.
نشانی اینترنتی: www.shgtheatre.com

 

غذا و باقی قضایا
غذاهای شانگهای، مانند مردم و فرهنگ آن، تلفیقی از غذاهای اطراف منطقه‌ی جیانگ‌نان، با تاثیرپذیری از فرهنگ غذایی چین و البته جاهای دیگر هستند و برای همین جیانگ‌تانگی بودن فرهنگ غذایی، خیلی از غذاها در شانگهای، شیرین و چرب سرو می‌شوند. کلمه‌ی شانگهای به معنای بالاتر از دریاست، اما با توجه به موقعیت شهر در دهانه‌ی بزرگترین رودخانه‌ی چین، اولویت‌ غذایی برای بومیان، اغلب ماهی‎های آب شیرین است. البته خوراک دریایی هم محبوبیت زیادی دارد و اغلب به صورت پخته شده در آب و با شعله‌ی ملایم (ماهی)، بخارپزشده (ماهی و صدف) یا سرخ شده (صدف) سرو می‌شود. مراقب باشید برای غذاهای دریایی سرخ شده، ظروف یک‌بار مصرف استفاده نشود، چون داغیِ غذا در ترکیب با مواد مضر موجود در این ظرف‌ها ترکیب مسموم کننده‌ای را تولید می‌کنند ضمن این‌که این ظرف‌ها ممکن است بیشتر از یک هفته عمر کرده باشند که برای یک ظرفِ یک‌بار مصرف عمر بسیار درازی است! اصولاً توصیه‌ی ما اجتناب از مصرف ظروف یک‌بار مصرف، به خصوص برای صرف غذا، در طول سفر به چین است.
در شانگهای وقتی صحبت از گوشت می‌شود منظور، بدون شک گوشت خوک است. خیلی باید دقت کنید و قبل از سفارش غذا باید به نوعی منظور خودتان را به پیش‌خدمت برسانید که گوشت موجود در غذا از گاو است یا خوک. و اما در مورد مرغ، جوجه‌های هورمونی راه خود را به چین هم باز کرده‌اند. اما بعضی چیزها هنوز شرقی باقی‌ مانده‌اند، مثل شیوه‌ی طبخ و آماده‌سازی -خواباندن در آب نمک، آب‌پزکردن، طبخ با سس در اجاق و…- جوجه‌ی خرد شده برای سرو کردن، یادآور این است که در حالی که صنعتی شدن کشاورزی از غرب به شرق طی ِ طریق کرده، اما حفظ عطر و طعم هنوز یک جزء ضروری از پخت و پز شرقی و به خصوص چینی است. شانگهای در قلب منطقه‌ای از چین قرار دارد که تولید و مصرف سویا بسیار زیاد است. در شانگهای پوسته‌ی توفو، شیر سویا (هر دو طعم شیرینی دارند)، توفوی سخت، توفوی نرم، شیرینی توفو، توفوی خشک، توفوی روغنی و هر نوع قابل تصور توفو به استثنای توفورکی در شانگهای در دسترس هستند. خوارک اردک گیاهی، مرغ گیاهی و غاز گیاهی نیز وجود دارند، که هیچ کدام طبعاً نه شکل و نه طعم پرنده‌ی مربوطه را ندارند. و تنها فراورده‌ای هستند برای کسانی که نمی‌توانند گوشت بخورند اما هوس گوشت کرده‌اند! اگر شما گیاه‌خوار هستید، آگاه باشید که توفو در چین اغلب نه به عنوان جایگزینی برای گوشت، بلکه به عنوان همراهی برای گوشت به کار می‌رود. به این ترتیب، قبل از اینکه سفارش دهید، اطمینان حاصل کنید که ظرف‌تان خالی از میگو یا گوشت قرمز یا نظایر این‌ها باشد.

چارسوق
فروشگاه هنر دویون شوان
این ساختمان مدرن و نوساز، ظاهری سنتی دارد. مجموعه‌ای ارزشمند از اشیای هنری و خطاطی چینی را به فروش می‌رساند. طبقه‌ی دوم این فروشگاه بهترین جا برای بدست آوردن کتاب‌های هنر به زبان چینی و انگلیسی در مورد هنر چینی و بین‎‌المللی است، و طبقه‌ی سوم به فروش کالاهای عتیقه، نقاشی‌ با قلموی چینی و نوشته‌ها و خطاطی چینی اختصاص دارد.

فروشگاه موزه‌ی هنر شانگهای
اجناس این فروشگاه گران است، اما از طرفی دارای کیفیت خیلی بالایی هستند. این جا بیشتر اجناس شامل سوغاتی‌های توریستی می‌شوند. علاوه بر کتاب‌هایی از تاریخ و معماری و هنر چینی، اسلاید و کارت‌پستال‌ هم در این فروشگاه به فروش می‌رسند. در کنار فروشگاه موزه، یک مغازه‌ی سرامیک‌فروشی هم وجود دارد که سرامیک‌های بدلِ سرامیک‌هایی که در گالری سرامیک به نمایش گذاشته شده را به فروش می‌رساند.

شانگهای آبی و سفید
این مغازه‌ی کوچک، یکی از بهترین جاها برای پیدا کردن سرامیک‌هایی با طرح و هنر سنتی است. بوتیک شانگهای آبی و سفید عرضه‌کننده‌ی زیباترین فنجان‌های چای، قوری‌ها و گلدان‌های دست‌ساز است.

فروشگاه چاپ‌استیک یون‌هونگ
این فروشگاه کوچک بیشتر از این که به شانگهای ربط پیدا کند اجناس تولید پکن و به خصوص چاپ‌استیک می‌فروشد. در فروشگاه چاپ‌استیک یون‌هونگ، انواع چاپ‌استیک‌ها (چوب‌های مخصوص غذا) برای سنین مختلف از کودک ۵ ساله گرفته تا افراد پیر فروخته می‌شود بهای این چاپ‌استیک‌ها بین ٧٠٠٠ تا ٢۴٨٫٠٠٠ تومان متغیر است.

بازار کیپو
بیشتر بومیان، برای خرید لباس به این بازار می روند. بازار کیپو از دو فروشگاه زنجیره‌ای شلوغ و البته به هم ریخته تشکیل شده که در اطراف چهار راه هنان شمالی قرار گرفته‌اند. این یکی از بزرگترین فروشگاه‌های کل شانگهای است و تقریباً با خرج کردن ٨٠٠٠ تومان می‌توان همه چیز، اعم از تی‌شرت و کفش و لباس‌ مهمانی خرید.

بازار الکترونیک
اگر خودتان کامپیوترتان را سر هم می‌کنید یا قصد دارید برای منزلتان باند صدا و سیستم صوتی تهیه کنید، به این بازار در نزدیکی متروی خیابان بائوشان حتماً سر بزنید. قیمت‌های این بازار بسیار پایین است البته در مقابل کیفیت‌ها چندان بالا نیست!

بازار دی و مرکز خرید هنگ‌کنگ
این بازار در پناهگاه قدیمی در زیر پارک رن‌مین قرار گرفته و مجموعه‌ای از بوتیک‌های ژاپنی، چینی و طرح‌های آمریکایی را شامل می‌شود.

شهر رافلی
این مرکز خرید هفت طبقه‌ای ِسنگاپوری، ویژه‌ی برندهای غربی مثل لی وایز، میس سیکس‌تی و کوییک‌سیلور است. علاوه بر این فروشگاه‌های الکترونیکی و اسباب‌بازی نیز در این مرکز خرید وجود دارد.

پینه‌دوزهای سوژو
این بوتیک جذاب در شرق باند، باکیفیت‌ترین کفش‌های راحتی ابریشمی که تازه رویش گلدوزی هم شده را می‌فروشد. الگوها و رنگ‌های این کفش‌ها براساس سبک‌های دهه‌ی ٣٠ طراحی و آماده می‌شوند. علاوه بر کفش، کیف، عروسک و کلاه‌های دست‌ساز نیز در پینه‌دوز سوژو به فروش می‌رسند.

پادشاه ابریشم
یکی از بزرگترین مراکز فروش ابریشم در شانگهای است. بهای ابریشم‌های این فروشگاه از ٢٠٫٠٠٠ تومان شروع می‌شود و البته بسته به چیزی که انتخاب می‌کنید، بهای این ابریشم‌ها نیز بالاتر می‌رود. در بیشتر این فروشگاه‌ها خیاط‌هایی وجود دارند که برای شما گیاپو (لباس چینی) و یا هر چیزی دیگری که بخواهید را در طی ٣ تا ١٠ روز می‌دوزند و در بعضی موارد ٢۴ ساعته نیز کار را تحویل می‌دهند.

بازار عتیقه‌ی خیابان دُنگ‌تای
این بازار خیابانی بیش از ١٠٠ دکه دارد که در دو طرف خیابان دنگ‌تای و لیوهه قرار گرفته‌اند. در این بازار انواع کالاها مانند مجسمه‌های مائو، انواع سرامیک، پوسترهای تبلیغاتی شانگهای قدیم، ساعت‌های جیبی، نقاشی‌ها و غیره به فروش می‌رسد. البته تنها ۵٪ از کالاهایی که در این بازار فروخته می‌شوند عتیقه‌اند و ارزش خریدن دارند پس مراقبِ چرب‌زبانی ِ فروشندگان باشید و فریب نخورید.

بازار عتیقه‌ی معبد خدایان شهر قدیمی
در طبقه‌ی زیرین ساختمان هوا‌بائو، در مرکز بازار، این فروشگاه‌های عتیقه قرار گرفته‌اند. در طبقه‌ی اول این بازار انواع ابریشم و شال‌های ابریشمی و در طبقه‌ی دوم و سوم انواع کریستال و یشم سبز به فروش می‌رسد.

داروخانه‌ی سنتی تُنگ‌هان‌چون
این بازار بزرگ قدیمی خارق‌العاده‌ی اکسیر، دارو و شربت عشق از سال ١٧٨٣ میلادی مشغول فعالیت است. انواع داروهای مدرن و سنتی در این داروخانه به فروش می‌رسد. بهتر است همراه خود یک مترجم داشته باشید، چون فروشندگان این داروخانه انگلیسی نمی‌دانند.

خیابان قدیمی
این مغازه‌ی بازسازی‌شده از سلسله‌ی کینگ در خیابان فَنگ‌بَنگ قرار گرفته است. خیابان قدیمی برای خرید سوغاتی ایده‌آل است، دست‌فروشان در این‌جا برخلاف دست‌فروشان بازار یویوان قصد تحمیل جنس خود را به شما ندارند. انواع کالاها از قوری‌های یی‌شینگ گرفته تا جواهرات تبتی را می‌توان در این بازار یافت.

اسپین
از زمان سلسله‌ی کینگ، ظروف چینی چندان تحول هنری نیافتند به نظر می‌رسد اوج این هنر در همان دوره بوده و بعد این هنر دچار سیر نزولی شده است. بیشتر اجناسی که امروزه به فروش می‌رسند، دارای سبک قدیمی و بی‌روح و عاری از ابتکار هستند. اما خوشبختانه نسل جدید طراحان سعی می‌کنند که در چینی‌های جینگ‌دِژِن هنر یکپارچگی و کمال را اعاده کنند. اسپین به این دلیل که ظروف چینی رستوران‌ها را تهیه می‌کند، کارهای جالبی بر روی ظروف چینی انجام می‌دهد و آن‌ها را با هنر قرن ٢١ وقف می‌دهد، البته قیمت‌های این فروشگاه بسیار بالاست.

اینش
لباس‌های این فروشگاه هم‌زمان با مد روز است و می‌توانید در این مکان تی‌شرت (حدود ٢۴٫٠٠٠ تومان)، کیف (حدود ۶٠٫٠٠٠ تومان) و انواع ژاکت را بخرید. طرح‌های این مغازه متنوع و اکثراً باب میل جوان‌هاست.

آسمان روشن
این مغازه‌ی کوچک و دیدنی روبروی کنسولگری ایران در شانگهای قرار دارد. در آسمان روشن می‌توانید انواع جواهرات دست‌ساز تبتی، عتیقه و انواع لوازم خانگی را پیدا کنید. علاوه بر این تَنگ‌کا‌های نفیس و انواع عکس‌های رنگی از تبت نیز این‌جا به فروش می‌رسند. اما تنگ کا چیست؟ نقاشی‌ بودا بر روی ابریشم را تَنگ‌کا می‌گویند.

مغازه‌ی چای هویفنگ
به عنوان سوغات شاید کلیشه‌ای به نظر برسد، اما قوری یی‌شینگ و کمی چای اولُنگ -نوعی چای سیاه چینی- بهترین سوغات برای دوستانتان است. این فروشگاه مجموعه‌ای با کیفیت بالا از قوری‌ها، فنجان‌ها و البته انواع چای چینی را در اختیار مشتریان گذاشته است.

نِش‌تاگه
این فروشگاه بزرگ ما‌بین خیابان پودونگ و خیابان ژانگ‌یانگ قرار گرفته. در این فروشگاه انواع کالاها را می‌توانید تهیه کنید، علاوه بر آن، از سینما گرفته تا کافه و رستوران در این فروشگاه برای تفریح و سرگرمی شما وجود دارد.

مرکز خرید سوپر برند
درست است که مرکز خرید زیاد بزرگی نیست ولی بومیانی که اینجا خرید می‌کنند مانند سایر مراکز خرید از کمبود برندهای غربی مرکز خرید سوپر برند ناراحت نیستند، در چین مردم از اجناس غربی استقبال بهتری به عمل می‌آورند. این مرکز خرید همیشه شلوغ است و فست‌فودهای طبقه پنجم آن برای صرف ناهار ارزان‌قیمت مناسبند ولی اگر می‌خواهید غذای درست حسابی و سالم‌تری بخورید به رستوران واقع در طبقه‌ی هشتم این مرکزخرید بروید.

منسوجات ژانگ
این فروشگاه انواع عتیقه‌هایی که به گونه‌ای بافته شده‌اند مثل پارچه، فرش، لباس و همچنین رداهایی که اژدهای گل‌دوزی شده دارند و کفش‌های مخصوص زنان چینی را به می‌فروشد. اما داستان آن کفش‌های مخصوص چیست؟ پاهای دختربچه‌ها را از کودکی در داخل این کفش‌های چوبی و ناراحت قرار می‌دادند تا کمتر رشد کنند و کوچک بمانند! بله هر چند این یک رسم غیر انسانی است اما حالا جزیی از رسوم کهن و فولکلور چین به شمار می‌آید، کوچکیِ پا در چین، یکی از معیارهای زیبایی به شمار می‌آمد.

میدان ۶۶
مشهورترین و معتبرترین برندهای جهان مانند دیور و پرادا را در این مرکز خرید پیدا می‌کنید. قیمت‌های اجناس ِ موجود در میدان ۶۶ بسیار بالا ولی در عوض کیفیت عالی است و تازه اجناس تقلبی نیستند. در طبقه‌ی پنجم این ساختمان رستوران‌هایی مانند لولوجیوجیا و ذن وجود دارند.

مرواریدها و جواهرات آمی‌لین
بهترین جا برای خرید مروارید با رنگ و سایزهای مختلف این‌جاست. هم مرواریدهای آب‌های آزاد از جمله مرواریدهای سیاه ژِجیانگ (حدود ۴۵٠٫٠٠٠ تومان) و هم مرواریدهای آب‌های شور (حدود ٣٠٫٠٠٠ تومان) در این مغازه وجود دارند. در دو طبقه‌ی دیگر این ساختمان لباس، کفش و کیف غربی فروخته می‌شود.

رفت و آمد

رفت و آمد
اگر برای مدت زمان طولانی‌ در شانگهای اقامت داشته باشید، کارت حمل و نقل شانگهای لازمتان می‌شود. می‌توانید کارت را با پول شارژ کنید و از آن، در اتوبوس، مترو و حتی تاکسی‌ها استفاده کنید. می‌توانید این کارت را علاوه بر فروشگاه‌های Alldays و Ke Di، از هر ایستگاه مترویی در شانگهای تهیه کنید. این کارت‌ها در اندازه‌های عادی، کوچک و بنددار با نسخه‌های مختلف محدود و در دسترس همگانی وجود دارد (دومین کارت برای آویختن به تلفن‌‌های همراه ساخته شده است.) فقط کارت‌های عادی می‌توانند در دستگاه‌ها شارژ شوند، البته فقط در مضرب‌های پنجاه و صد یوانی این امکان وجود دارد، یعنی دستگاه توان تشخیص بیست یوانی را ندارد. همچنین، این کارت به شما اجازه‌ی انتقال خطوط در جاده‌ی ییشان، ایستگاه ترن شانگهای و ایستگاه‌های ورزشگاه فوتبال هنگ‌کو را می‌دهد، به علاوه تخفیف‌هایی برای اتوبوس، اتوبوس و مترو و انتقال اتوبوس درنظرمی‌گیرد (هر زمان که شما بین دو ایستگاه جابه‌جا می‌شوید، حدود یک یوان تخفیف عایدتان می‌شود.)

دیدن مناظر با اتوبوس
چندین شرکت مختلف وظیفه‌ی ارائه‌ی اتوبوس به توریست‌ها و گشت و گذار در مسیرهای مختلف و پوشش مقاصد توریستی ِ اصلی و عمده مثل باغ‌وحش شانگهای، برج مروارید شرقی و جاده‌ی لنگرگاه بائویانگ را بر عهده دارند. بسیاری از این اتوبوس‌ها از ایستگاه اتوبوس ورزشگاه شرق شانگهای حرکت می‌کنند.

پای پیاده
شانگهای شهر خوبی برای پیاده‌روی است، به ویژه در بخش‌های قدیمی‌تر شهر، مانند باند، اما یادتان باشد نزدیک به مناطقی که ساخت و ساز صورت می‌گیرد و یا در حال تعمیر است، پیاده‌روها می‌توانند مسدود یا برای راه رفتن ناخوشایند باشند. در هنگام نیاز، برای عبور از خیابان‌های شلوغ، به دنبال تونل مترو باشید.

با تونل گشت و گذار
به عنوان سفری در کل زیرزمینی، مورد استفاده قرار می‌گیرد و هیچ یک از مناظر شهر را هم نشانتان نمی‌دهد. این، نه تنها سریع‌ترین راه عبور از بین باند در پوکسی و برج تلویزیون مروارید پودونگ است، بلکه گران‌قیمت‌ترین (راه یک طرفه حدود ۴۵ یوان/ دو طرفه حدود ۶٠ یوان) نیز هست و در واقع از تله‌های توریستی به شمار می‌رود؛ ولی ممکن است در شرایطی که برای رفتن از این سر شهر به آن سر شهر عجله دارید، بسیار به درد شما بخورد.

اتوبوس
با وجود این‌که اتوبوس‌ها در شانگهای حدود ١٠٠٠ مسیر دارند و راحت‌ترین وسیله‌ی حمل و نقل هستند، ولی اتوبوس را به کسانی که چینی ماندارین نمی‌دانند توصیه نمی‌کنیم. برای مسافران غیرچینی استفاده از این اتوبوس‌ها مثل یک شکنجه‌ی خودخواسته می‌ماند. اما چرا؟
چون نشانه‌ها و مسیرهای این اتوبوس‌ها تنها به چینی نوشته شده و راننده و راهنماهای آن‌ها تنها کمی انگلیسی – در خوش‌بینانه‌ترین حالت! – می‌دانند (البته دستگاه سخنگوی این اتوبوس‌ها به زبان انگلیسی نام هر ایستگاه را اعلام می‌کند). سرعت این اتوبوس‌ها بسیار بالاست و ممکن است در بعضی موارد اتوبوس‌ها با سرعت از ایستگاهِ مورد نظرتان رد شوند و شما مجبور بشوید در ایستگاه بعدی که شاید یک کیلومتر دورتر – باز هم در خوش‌بینانه‌ترین حالت! – باشد، پیاده شوید. در کل سعی کنید که در ترمینالِ اصلی سوار شوید تا جایی برای نشستن داشته باشید و از سوار شدن در ساعت‌های شلوغی خودداری کنید چون هوای شانگهای خودش نفس‌گیر هست -به دلیل رطوبت بالا و گرما- و برای رسیدن به این منظور به هوای اتوبوس‌های شلوغ نیازی نیست، به علاوه اگر به هر صورت در این ساعت‌ها سوار شدید، حتماً مراقب جیب‌برها باشید. البته راحت‌تر و عاقلانه‌تر این است که مراقب جیبِ خود باشید. بهای بلیت اتوبوس‌هایی که دارای دستگاه تهویه هستند ما بین ٣٠٠ تا ۴۵٠ تومان است و این اتوبوس‌ها در تابستان مانند نعمت خدادادی هستند. بهای بلیت اتوبوس‌های قدیمی‌تر که دستگاه تهویه ندارند هم حدود ١۵٠ تومان است. مینی‌بوس‌های خصوصی هم (بهای بلیت حدود ٣٠٠ تومان) پوشش بعضی از مسیرهای اطراف شهر را در بر می‌گیرند. در کل ساعت کار اتوبوس‌ها به جز اتوبوس‌های سِری ٣٠٠ که در تمام طول شب کار می‌کنند، از ۵ صبح تا ١١شب است.

اتومبیل
توریست‌هایی که اقامت کوتاه در شانگهای دارند، اجازه‌ی کرایه کردن اتومبیل در این شهر را ندارند. این خبر آن‌قدرها هم که به نظر می رسد غم‌انگیز نیست، زیرا خیابان‌های شانگهای برای تازه‌واردین کشنده و مرگ‌آور است. در هر صورت برای رانندگی در شانگهای شما نیاز به گواهینامه‌ی رانندگی چینی و همچنین اجازه‌نامه‌ی اقامت دارید. برای گرفتن گواهینامه‌ی چینی می‌توانید به اداره‌ی حمل ونقل شانگهای مراجعه کنید.

قایق‌موتوری
امکان کرایه‌ی قایق‌موتوری در مسیر پوشی به پودونگ از طریق رودخانه‌ی هانگ پو وجود دارد. این قایق‌ها هر ١٢ دقیقه یک‌بار حرکت می‌کنند و بهای بلیت آن‌ها حدود ٣٠٠ تومان است.

مترو
متروی شانگهای دارای ۵ خط زیرزمینی است. اگر ایستگاه‌های متروی شانگهای به هم متصل بشوند، می‌توان گفت سیستم متروی شانگهای طولانی‌تر از سیستم متروی لندن، بزرگترین سیستم متروی جهان، است. بهای بلیت حدود ۵٠٠ تا هزار تومان است که این بستگی به طول مسیر شما دارد، در ضمن به خاطر داشته باشید که تا هنگام خروج از مترو، بلیت خود را دور نیندازید.
خط ١: این خط ایستگاه گُنگ‌فو‌شین‌چون را به شمال شهر وصل می‌کند.
خط ٢: این خط از خیابان سُنگ‌هُنگ در غرب به منطقه‌ی ژانگ‌جا‌هانگ‌هی‌تچ در منطقه‌ی پودونگ کشیده شده.
خط ٣: به این خط مترو LRT، قطار سبک شهری نیز می‌گویند ( این قطارها معمولاً دارای سه واگن هستند و با نیروی برق بر روی سطح زمین، زیرِ آن و یا هم‌سطح با زمین حرکت می‌کنند) . مسیر این خط غرب و شرق شانگهای است.
خط ۴: در امتداد خط ٣ شروع می‌شود اما بعد از غرب به شمال می‌رود.
خط ۵: این خط از شین ژوانگ به مین هانگ کشیده شده است.

تاکسی
حدود ۴۵٫٠٠٠ دستگاه تاکسی در شانگهای وجود دارد. بیشتر این تاکسی‌ها ولکس واگن سانتاناس، بعضی ولکس واگن پاساتاس و تعداد کمی هم از تاکسی‌ها مرسدس بنز هستند.
تاکسی‌های شانگهای انصافاً ارزان و خیلی هم در دسترس‌اند، شما به راحتی می‌توانید در اوج شلوغی و ترافیک شهر با یک حرکت دست تاکسی بگیرید. تاکسی‌های کمی دارای کمربند ایمنی صندلی عقب هستند، بنابراین بهتر است در صندلی جلو بنشینید. اگر با زبان چینی آشنایی ندارید نقشه‌ای چینی همراه خود داشته باشید و مقصد را از روی نقشه به راننده نشان دهید. البته می‌شود با رابط محلی خود هم تماس بگیرید و از او بخواهید که به راننده توضیحات لازم را بدهد.

جشنواره‌ها و رویدادها

ژانویه و فوریه
سال نو

معبد لونگ‌هوا جشن‌های سال نو را با رقص‌های اژدها و شیر خیلی باشکوه و بزرگ برگزار می‌کند. در سال نو هنگامی که راهبان زنگ‌ها را به صدا درمی‌آورند و برای سال نوی در پیش رو دعا می‌کنند، راهب بزرگ صد و هشت بار به ناقوس می‌زند. بله درست خواندید، صد و هشت بار.

جشنواره‌ی فانوس
زمانی برای بازدید از باغ‌های رنگارنگ یویوان است. مردم شب را در خیابان به قدم زدن و شادی می‌گذرانند در حالی که کل خیابان‌ها را فانوس‌های رنگی ِ کاغذی، پر کرده. به عنوان خوراکی ِ مخصوص این جشن نیز، یوآن‌شیا یا تان‌گویوان -که نوعی پودینگِ شیرینِ تشکیل شده از میوه و برنج است – درست کرده و می‌خورند. این جشنواره در پانزدهمین روز اولین ماه قمری ِ چینی رخ می‌دهد.

آوریل
نمایشگاه معبد لونگ‌هوا

این نمایشگاه که در معبد لونگ‌هوا، در اواخر فروردین (آوریل) و اوایل اردیبهشت (مه)، برگزار می‌شود، بزرگترین و قدیمی‌ترین گردهمایی مردمی است که در طول آن انواع تنقلات مصرف می‌شود، برپا کردن غرفه‌های بازی و سرگرمی و شعبده‌‌بازی از دیگر ویژگی‌های این مراسم است و مردم در یک مسابقه که آن هم پیاده‌روی همراه با چوب‌های بلند است شرکت می‌کنند.

مه
جشنواره‌ی موزیک جهانی شانگهای
هنرمندان موسیقی، از بیش از یازده کشور جهان و در سبک‌های گوناگون دور هم جمع می‌شوند و کارهای جدید خود را ارائه می‌کنند.

سپتامبر و اکتبر
جشنواره‌ی گردشگری شانگهای
اواسط سپتامبر با رژه در پایین جاده‌ی هووای‌های مرکزی یا جاده‌ی نان‌جینگ شرقی آغاز می‌شود و به برنامه‌های متنوع فرهنگی و توریستی، معرفی آخرین هتل‌ها، جاذبه‌های گردشگری و برگزاری چند کنفرانس در زمینه‌ی توریسم و سفر می‌پردازد.

فرمول یک
پیست جدید اتومبیل‌رانی بین‌المللی شانگهای، میزبان رقابت فرمول یک در سپتامبر، اتومبیل‌رانی قهرمانی چین و جایزه‌ی بزرگ مسابقه‌ی موتورسیکلت است.

نوامبر و دسامبر
جشنواره‌ی هنرهای بین‌المللی شانگهای
برنامه‌ای یک ماهه که شامل رویدادهای فرهنگی در اواخر آبان (نوامبر) و اوایل آذر (دسامبر) و هنرهای برجسته‌ی سال می‌شود. رویدادها شامل یک نمایشگاه هنر، نمایشگاه‌های دوسالانه‌ی شانگهای که برنامه‌هایی مرتبط با موسیقی، رقص، اپرا و بندبازی هستند،‌ می‌شود. این دوسالانه حالت جشنواره را دارد و هر اثری که در طول دوسال گذشته خلق شده باشد حق شرکت در آن را دارد. و بدیهی است که هر دو سال یک بار در این جشنواره ارایه می‌شود.

موزه‌ی علوم و تکنولوژی شانگهای
کافی است خط دوی متروی شانگهای را سوار شوید و تا ایستگاه آخر با آن بروید تا وقت پیاده شدن، خود را در دنیایی دیگر ببینید.
این موزه‌ی عظیم، روی هم رفته حدود ٢٣٠ هزار متر مربع مساحت دارد و از سال ٢٠٠١ که افتتاح‌اش کرده‌اند، بین خانواده‌ها حسابی طرفدار پیدا کرده. تنها شنیدن اسم پنج نمایشگاه اصلی موزه کافی است که آدم برای رفتن به آن‌جا مشتاق شود: کاوش زمین که مثل سفری تا مرکز سیاره‌مان می‌ماند و فسیل‌های زیادی هم دارد، سرزمین تکنولوژی بچه‌ها که سفری به داخل بدن انسان است، پرتو دانش که یک سالن بزرگ برای امتحان کردن قوانین علمی و این‌جور چیزهاست، مهد طراحان که بچه‌ها می‌توانند در آن کارت ویزیت و ویدیوی تبلیغاتی برای خودشان بسازند، و شبح زندگی: یک جنگل شبیه‌سازی‌شده‌ی مناطق استوایی با حشره‌های مکانیکی! علاوه بر این سالن‌ها، دو سینمای ۳D آیمکس هم در محوطه‌ی این موزه وجود دارد.
آخر هفته‌ها، موزه‌ی علوم و تکنولوژی شانگهای حسابی شلوغ است و وسط هفته هم بهتر است بعدازظهر به آن‌جا بروید، وقتی که بازدیدهای مدرسه‌ها تمام شده باشد.

جهان اقیانوس چانگ‌فنگ
شاید به نظر بزرگسالان این آکواریوم مثلِ قنات، سرد، تاریک، مرطوب و چیزهای ناخوشایند دیگری مانند این‌ها به نظر برسد، اما نظر کودکان در این مورد کاملاً متفاوت است. چون آن‌جا کوسه‌ماهی و دلقک‌ماهی‌ها به اندازه‌ی کافی برای آن‌ها جذاب خواهند بود تا به قنات مانند بودن آن آکواریوم توجه نکنند

ساحل دینو
برای در هم کوبیدن گرما و گرمازده نشدن کودک شما یک راهِ مطمئن وجود دارد. در جنوب ناحیه‌ی مین‌چانگ یک ساحل تمیز، استخر شنا، سرسره‌های پیچ در پیچ و آبیِ تونل‌دار وجود دارد. البته باید بدانید که این‌جا آخر هفته‌ها غلغله و بلبشو است.

پارک سرگرمی جین‌جیانگ
ترن هوایی و ریل‌های پر پیچ و خمش، و گردشگاه‌هایی که از دیسنی‌لند چیزی کم ندارند و همچنین یک چرخ و فلک غول‌پیکر از امکانات این پارک است.

آکواریوم شانگهای
آموزش و سرگرمی در این آکواریوم باهم ملاقاتی را ترتیب داده‌اند و شما شاهد این ملاقاتید. تونل ١۵۵ متر در ازای نمای زیرآبی عالی است. سعی کنید زمانتان را طوری برنامه‌ریزی کنید تا غذا دادن به ماهی‌ها را ببینید.

 

  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon

ياسين قاسمي: نظرات ارائه شده توسط کاربران صرفاً دیدگاه شخصی آنها بوده و سایت دلبر هیچگونه مسئولیتی در قبال این نظرات ندارد. براي حمايت از اين پورتال ميتوانيد كتاب رازهاي جنسي و زناشويي را از سايت سفارش دهيد ! با تشكر

نظرات

ارسال نظر برای این مطلب بسته شده است.